'हे वेळ घालवणं नाहीय...'

ऑस्करचा सोहळा सोमवारी टीव्हीवर डोळे भरून पाहिला. मला मनापासून आवडतो हा सोहळा. 'अॅन्ड द विनर इज्'चा आवाज लॉस एंजल्सच्या त्या खचाखच सभागृहात घुमता क्षणी होणारा टाळ्यांचा कडकडाट...त्यानंतर येणारा भावनांचा पूर...हे सारं काही पाहण्यासारखंच असतं. अनुभवण्यासारखंच असतं.

यंदाच्या सोहळ्यातलं एक भाषण माझ्या मनावर ठसलं. अगदी खोलवर रुतलं. म्हणून ही पोस्ट.

मायकेल गियाच्चिनो याला 'अप' चित्रपटातील सर्वोत्तम म्युझिकबद्दल (ओरिजिनल स्कोअर) ऑस्कर मिळालं. त्यानं ऑस्करची बाहुली स्विकारताना पन्नास-साठ सेकंदात मांडलेले विचार जगभरातल्या पालकांना, भल्या-भल्या शिक्षण तज्ज्ञांना आत्मचिंतन करायला लावणारे आहेत.

मायकेल म्हणाला...
'मी नऊ वर्षांचा होतो, तेव्हा बाबांना विचारलं, 'तुमचा मुव्ही कॅमेरा मला मिळेल? तुमच्या ड्रॉवरमधला तो जुना कॅमेरा..?' बाबा म्हणाले,'नक्की. घेऊन टाक.' मी तो कॅमेरा घेतला आणि मुव्हीज् बनवायला सुरूवात केली. शक्य तितकी नवनिर्मिती करण्याचा माझा प्रयत्न होता. आणि आयुष्यात एकदाही माझे आई-बाबा मला म्हणाले नाहीत, की अरे, हे काय करतोयस? कशाला वेळ घालवतोयस...?. नाही. एकदाही असं म्हणाले नाहीत. मी मोठा झालो. मला शिक्षक मिळाले. सहकारी मिळाले. अशी लोक मिळाली, ज्यांनी एकदाही माझ्या कामाला, 'वेळ घालवणं' म्हटलं नाही...त्यामुळं जे काही मी करत गेलो, ते माझ्यासाठी अगदी ओके होतं. या जगात अशी अनेक चिमुकली आहेत, ज्यांना ही सपोर्ट सिस्टिम नाहीय. त्यांच्यासाठी मी सांगतोय. तुम्ही मला एेकत असाल, तर लक्षात ठेवा. तुम्हाला नवनिर्मिती करायची असेल, तर उठा आणि काम सुरू करा. हे 'वेळ घालवणं' नाहीय...करून पाहा. ओके?'

मायकेलचं हे भाषण कोरून ठेवावं असं आहे.